الحق که خاطرتو مرا شاد می کند                       وین جان خسته را زغم آزاد می کند

هرگوشه ای که صحبت محبوب می شود               ما ییم و این دلی که زتو یاد می کند

با هر بهانه حرف تو را پیش می کشد                    با هر ترانه از تو  قلمداد  می کند  

در کارعشق مانده و پاپس نمی کشد                   داد از دلی که این همه بیداد می کند

"آید بهار و پیرهن بیشه نو شود"                      بیچاره چون منی که غمش زاد می کند