انتهای چیزی که عاشقان را هلاک می کند، تنها قسمتی از ابتدای رنج من است.اگر گوش راهبر کاروان عشق ، آه دردآلود من - که ناشی از رنج و بیماری رسیده به وجودم است -را بشنود هر آینه به یاد بیچارگی کسانی می افتد  که از کاروان جای مانده اند در حالی که شتران با آوای رحیل پیش افتاده اند.

برگرفته از کتاب فروغ رخ ساقی(ترجمه قصیده تائیه کبری-اکرم جودی نعمتی)